عنوان مقاله: Pandemic potential of ۲۰۱۹-nCoV
پیام اصلی مطالعه: پتانسیل همه‌گیری nCOV-2019
نام نویسنده مقاله اصلی:
مترجم: حسین آرزومند
تایید کننده: دکتر حمید سوری

نام مجله: The lancet
زمان انتشار: February 2020
زمان انجام مطالعه: 2020
گروه بندی حوزه مقاله: اپیدمیولوژی
حوزه مورد مطالعه: تشخیصی و پیگیری
محل انجام مطالعه: University of Oxford
نوع مطالعه: تحلیل مشاهده‌ ای
قدرت شواهد:
اندازه اثر:
حجم نمونه آماری:
دامنه سنی افراد مورد مطالعه:
جمعیت مورد مطالعه:
مهم ترین یافته ها:
یک عامل مهم این‌که آیا coronavirus رمان ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-nCoV) درنهایت باعث بروز همه‌گیری جهانی خواهد شد، توانایی آن برای پابرجا ماندن در هنگام ورود به کشور جدید است. موارد عفونت ۲۰۱۹-nCoV تاکنون در ۲۴ کشور جهان گزارش‌شده است، اما انتقال کمی از انسان به انسان در خارج از چین بسیار اندک اتفاق افتاده است. مقدار کلیدی حاکم بر اینکه آیا ۲۰۱۹-nCoV قادر به ایجاد و شیوع پایدار هنگام ورود به یک کشور جدید است، اندازه مولد پایه یا R است که نشان‌دهنده میانگین تعداد افرادی است که هر عفونت ویروس را به آن منتقل می‌کند. اگر R از ۱ بیشتر باشد، انتقال پایدار می‌تواند رخ دهد. اگر R کمتر از ۱ باشد، زنجیره انتقال به‌راحتی اتمام می‌یابد. در شیوع مداوم، با فرض R، ۲.۲، همان‌طور که توسط لی و همکارانش گزارش‌شده است، باید بیش از نیمی از عفونت‌ها از پایین آمدن R به زیر ۱ جلوگیری شود. انتظار می‌رود اگر ۲۰۱۹ nCoV هنگام انتقال عفونت بدون علامت باشد، چالش‌برانگیز باشد. بااین‌حال، شواهد کمی از انتقال بدون علامت ۲۰۱۹-nCoV وجود دارد. حتی ۲۰٪ از عفونت‌ها به‌صورت عفونت‌های بدون علامت رخ می‌دهند. درنتیجه ۸۰٪ از عفونت‌ها به‌صورت عفونت‌های علامتی خواهند بود. ازآنجاکه فقط کمی بیش از نیمی از عفونت‌ها باید از پایین آمدن R به زیر ۱ جلوگیری شود، باید جداسازی مؤثر میزبان‌های علامت‌دار به‌تنهایی برای جلوگیری از شیوع پایدار سال ۲۰۱۹-nCoV در خارج از چین کافی باشد. البته، تشخیص و جداسازی میزبان‌های علامتی همیشه به‌طور مؤثر انجام نمی‌شود و در صورت خفیف بودن علائم، تشخیص چالش‌برانگیز است. بااین‌حال، هنگام اجرای چنین اقداماتی (به‌عنوان‌مثال، جداسازی مسافر در انگلستان از مسافرهایی که از هوبی برمی‌گردند، آلوده‌شده یا نه)، هزینه قابل‌توجهی برای افرادی که احتمالاً ویروس ندارند باید در نظر گرفته شود. با جداسازی سریع افراد علامت‌دار به‌تنهایی، ازجمله خود انزوای افراد با علائم خفیف، می‌توان از شیوع پایدار در خارج از چین جلوگیری کرد.
نتیجه گیری از مطالعه:
ندارد
توصیه های منتج از نتایج مطالعه: با جداسازی سریع افراد علامت‌دار به‌تنهایی، ازجمله خود انزوای افراد با علائم خفیف، می‌توان از شیوع پایدار در خارج از چین جلوگیری کرد.
درس آموخته ها:
اهمیت توجه به مقاله: ***
ضرورت مطالعه کامل مقاله: بله
پیشنهاد مطالعه فوری کامل مقاله توسط سیاست گذاران سلامت: بله
آیا داده های ایران در این مطالعه وارد شده است؟: خیر
آیا برای کشور ایران پیامی دارد؟: خیر


دفعات مشاهده: 102 بار   |   دفعات چاپ: 11 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر